οἶστρος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	οἶστρος	οἱ	οἶστροι
γενική	τοῦ	οἴστρου	τῶν	οἴστρων
δοτική	τῷ	οἴστρῳ	τοῖς	οἴστροις
αιτιατική	τὸν	οἶστρον	τοὺς	οἴστρους
κλητική ὦ!		οἶστρε		οἶστροι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		οἴστρω
γεν-δοτ	τοῖν		οἴστροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «κῆπος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

οἶστρος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *h₁eys-

Ουσιαστικό

οἶστρος, -ου αρσενικό

1. αλογόμυγα, έντομο που προσβάλλει ζώα, πχ τα βοοειδή (ίσως Tabanus bovinus)
2. (πτηνό) εντομοφάγο πτηνό (ίσως Sylvia trochilus)
3. δήγμα, τσίμπημα, οτιδήποτε οδηγεί σε μανία, παραφροσύνη
4. έντονη επιθυμία, παράλογο πάθος

Συγγενικά

• οἰστρόω
• οἰστράω
• οἰστρέω
• οἰστρηδόν
• οἰστρήεις
• οἰστρηλασία
• οἰστρηλατεῖται
• οἰστρηλατέω
• οἰστρήλατος
• οἴστρημα
• οἴστρησις
• οἰστροβολέω
• οἰστρογενέτωρ
• οἰστροδίνητος
• οἰστροδόνητος
• οἰστρόδονος
• οἰστρομανής
• οἰστρομανία
• οἰστροπλάνεια
• οἰστροπλήξ
• οἰστροφόρος
• οἰστρόω
• οἰστρώδης

Πηγές

• οἶστρος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• οἶστρος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.

Αναφορές

• Henry Liddell - Robert Scott, A Greek English Lexicon, 7th Edition, 1883