οὐράνη

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	οὐράνη	αἱ	οὐράναι
γενική	τῆς	οὐράνης	τῶν	οὐρανῶν
δοτική	τῇ	οὐράνῃ	ταῖς	οὐράναις
αιτιατική	τὴν	οὐράνην	τὰς	οὐράνᾱς
κλητική ὦ!		οὐράνη		οὐράναι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		οὐράνᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		οὐράναιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

οὐράνη < οὖρ(ον) + -άνη

Ουσιαστικό

οὐράνη, -ης θηλυκό

• ουροδοχείο

  ※  6ος/5ος πκε αιώνας ⌘ Αἰσχύλος, Απόσπασμα 180 ΟΣΤΟΛΟΓΟΙ, @poesialatina.it, @archive.org

  [ΟΔΥΣΣΕΑΣ] ὅδ' ἔστιν, ὅς ποτ' ἀμφ' ἐμοὶ βέλος | γελωτοποιόν, τὴν κάκοσμον οὐράνην, | ἔρριψεν οὐδ' ἥμαρτε·

Πηγές

• οὐράνη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.