πέρνα

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	πέρνᾰ	αἱ	πέρναι
γενική	τῆς	πέρνης	τῶν	περνῶν
δοτική	τῇ	πέρνῃ	ταῖς	πέρναις
αιτιατική	τὴν	πέρνᾰν	τὰς	πέρνᾱς
κλητική ὦ!		πέρνᾰ		πέρναι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πέρνᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		πέρναιν
1η κλίση, ομάδα 'γλῶσσα', Κατηγορία 'δόξα' όπως «δόξα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία 1

πέρνα < (άμεσο δάνειο) λατινική perna. Ζεύγος του πτέρνη.

Ουσιαστικό

πέρνα θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• (τρόφιμο) χοιρομέρι

Άλλες μορφές

• πτέρνα
• πέρνη

Ετυμολογία 2

πέρνα < πέρνημι

Ρηματικός τύπος

πέρνα

• β' ενικό προστακτικής ενεργητικού ενεστώτα του ρήματος πέρνημι

Πηγές

• πέρνα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.