παθιάρης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	παθιάρης	η	παθιάρα	το	παθιάρικο
γενική	του	παθιάρη	της	παθιάρας	του	παθιάρικου
αιτιατική	τον	παθιάρη	την	παθιάρα	το	παθιάρικο
κλητική		παθιάρη		παθιάρα		παθιάρικο
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	παθιάρηδες	οι	παθιάρες	τα	παθιάρικα
γενική	των	παθιάρηδων		—	των	παθιάρικων
αιτιατική	τους	παθιάρηδες	τις	παθιάρες	τα	παθιάρικα
κλητική		παθιάρηδες		παθιάρες		παθιάρικα
To ουδέτερο, από τα επίθετα σε -ικος. Το αρσενικό και το θηλυκό, και ως ουσιαστικά.
Κατηγορία όπως «ζηλιάρης» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

παθιάρης < πάθος + -ιάρης

Προφορά

ΔΦΑ : /paˈθça.ɾis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πα‐θιά‐ρης

Επίθετο

παθιάρης, -α, -ικο

• που καταλαμβάνεται από πάθος

  ※  Και καθώς ο Διόνυσος ήταν παθιάρης άντρας και δεν παρεξηγούσε λεπτομέρειες τύπου « Αγάπη μου , μην το πάρεις στραβά , αλλά έχω ένα παπάρι να » , είχε πάθει τρελό σεβντά με τον Άμπελο, αλλά το παλικάρι τώρα , εμ σάτυρος. (Αύγουστος Κορτώ, Νεοελληνική Μυθολογία, εκδ. Πατάκης, 2016)

Συγγενικά

• παθιάρικος
• → δείτε και τη λέξη πάθος

Μεταφράσεις

    παθιάρης

Πηγές

• Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)