παλαμναῖος

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

παλαμναῖος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική παλαμναῖος

Επίθετο

παλαμναῖος

1. μοχθηρός, αχρείος
2. εκδικητής
3. γενναίος, ανδρείος

Πηγές

• παλαμναῖος -  Επιτομή του Λεξικού ⌘ Κριαρά της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, [μονοτονικό σύστημα]. 
• σελ.236, Τόμος 14 - ⌘ Κριαράς, Εμμανουήλ. Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Τόμοι Α-… (1969-). Επιμελητές: Τόμοι 1-14, Κριαράς. Τόμοι 15-22, Ιωάννης Ν. Καζάζης. Τόμοι 23-… Γ. Κ. Γιαννάκης. Πολυτονικό σύστημα: τόμοι 1-4, μονοτονικό: τόμοι 5-τέλος, pdf.Βιβλιογραφία.  Οι τόμοι 1-18 στα Άπαντα Εμμανουήλ Κριαρά στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. 
• παλαμναῖος - LBG - Trapp, Erich, et al. (1994–2007) Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [Λεξικό της Βυζαντινής Ελληνικής, ιδίως για τον 9ο-12ο αιώνα], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften (Έκδοση της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	παλαμναῖος	ἡ	παλαμναίᾱ	τὸ	παλαμναῖον
γενική	τοῦ	παλαμναίου	τῆς	παλαμναίᾱς	τοῦ	παλαμναίου
δοτική	τῷ	παλαμναίῳ	τῇ	παλαμναίᾳ	τῷ	παλαμναίῳ
αιτιατική	τὸν	παλαμναῖον	τὴν	παλαμναίᾱν	τὸ	παλαμναῖον
κλητική ὦ!		παλαμναῖε		παλαμναίᾱ		παλαμναῖον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	παλαμναῖοι	αἱ	παλαμναῖαι	τὰ	παλαμναῖᾰ
γενική	τῶν	παλαμναίων	τῶν	παλαμναίων	τῶν	παλαμναίων
δοτική	τοῖς	παλαμναίοις	ταῖς	παλαμναίαις	τοῖς	παλαμναίοις
αιτιατική	τοὺς	παλαμναίους	τὰς	παλαμναίᾱς	τὰ	παλαμναῖᾰ
κλητική ὦ!		παλαμναῖοι		παλαμναῖαι		παλαμναῖᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	παλαμναίω	τὼ	παλαμναίᾱ	τὼ	παλαμναίω
γεν-δοτ	τοῖν	παλαμναίοιν	τοῖν	παλαμναίαιν	τοῖν	παλαμναίοιν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'λόγιος' όπως «ὡραῖος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

παλαμναῖος < παλάμη + -αῖος

Επίθετο

παλαμναῖος, υπερθετικός : παλαμναιότατος

1. αχρείος, απαίσιος
2. εκδικητικός
3. ολέθριος

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	παλαμναῖος	οἱ	παλαμναῖοι
γενική	τοῦ	παλαμναίου	τῶν	παλαμναίων
δοτική	τῷ	παλαμναίῳ	τοῖς	παλαμναίοις
αιτιατική	τὸν	παλαμναῖον	τοὺς	παλαμναίους
κλητική ὦ!		παλαμναῖε		παλαμναῖοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		παλαμναίω
γεν-δοτ	τοῖν		παλαμναίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «κῆπος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

παλαμναῖος, -ου αρσενικό

1. δολοφόνος, ένοχος για φόνο

   ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Σοφοκλῆς, Τραχίνιαι, στίχ. 1207 (1206-1207)

   οἴμοι μάλ᾽ αὖθις, οἷά μ᾽ ἐκκαλῇ, πάτερ, | φονέα γενέσθαι καὶ παλαμναῖον σέθεν.

   Οϊμένα μου και πάλι· τί μου ζητάς, πατέρα μου; | να γίνω φονιάς θεοκατάρατος δικός σου;

   Μετάφραση χ.χ.: Ιωάννης Ν. Γρυπάρης), Αθήνα: Εστία @greek‑language.gr

2. εκδικητής για φόνο

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ξενοφῶν, Κύρου Παιδεία, 8, 7.18 @scaife.perseus

   τὰς δὲ τῶν ἄδικα παθόντων ψυχὰς οὔπω κατενοήσατε οἵους μὲν φόβους τοῖς μιαιφόνοις ἐμβάλλουσιν, οἵους δὲ παλαμναίους τοῖς ἀνοσίοις ἐπιπέμπουσι;

3. ικέτης λόγω φόνου που δεν έχει εξαγνιστεί ακόμα

Πηγές

• παλαμναῖος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• παλαμναῖος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.