παραδέχομαι

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

παραδέχομαι < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική παραδέχομαι < παρα- + δέχομαι

Προφορά

ΔΦΑ : /pa.ɾaˈðe.xo.me/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πα‐ρα‐δέ‐χο‐μαι

Ρήμα

παραδέχομαι, π.αόρ.: παραδέχτηκα/παραδέχθηκα, μτχ.π.π.: παραδεδεγμένος (αποθετικό ρήμα)

1. δέχομαι ως σωστό, συμφωνώ με κάτι

    Δεν παραδέχεται ότι έκανε λάθος.

   ※  Ὁ κατώτερος Κλῆρος συνέχιζε τό βιοποριστικό του ἐπάγγελμα, χωρίς νά πολυεμβαθύνει στά θεολογικά. Κι ὁ λαουτζίκος, ἀνάλογα μῆκος, πλάτος, νοοτροπία, ψυχοσύνθεση καί καλλιέργεια, εἴτε παραδεχόταν ἄκριτα τό δεδομένο Θεό, εἴτε τόν ἀμφισβητοῦσε κρυφά μέσ ̓ τήν κλονισμένη του ψυχή, εἴτε ἀπαιτοῦσε τήν ἀναπροσαρμογή Του σέ πνευματικότερα δεδομένα (Μ. Καραγάτσης, Σέργιος και Βάκχος, Τόμος 2, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1982, σελ. 268)

2. επιβεβαιώνω κάποια αλήθεια, συνήθως ομολογώντας κάτι

    Παραδέχομαι ότι φοβάμαι τα αεροπλάνα.

3. θεωρώ κάποιον ικανό και άξιο

    Την παραδέχτηκα χθες, διότι είχε το θάρρος να επιμένει στην άποψή της.

Συγγενικά

• απαράδεκτα / απαράδεχτα
• απαράδεκτος / απαράδεχτος
• παραδεκτά / παραδεχτά
• παραδεκτός / παραδεχτός
• παραδοχή
• → δείτε τις λέξεις παρά και δέχομαι

Κλίση

• → λείπει η κλίση

Μεταφράσεις

    παραδέχομαι

αγγλικά : admit (en) γαλλικά : admettre (fr), reconnaître (fr), convenir (fr) γερμανικά : zugeben (de), eingestehen (de) ιταλικά : riconoscere (it), ammettere (it) ρουμανικά : recunoaşte (ro)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

παραδέχομαι < παρα- + δέχομαι

→ ζητούμενο λήμμα

Πηγές

• παραδέχομαι - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• παραδέχομαι - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.