παρακνημίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	παρακνημίς	αἱ	παρακνημίδες
γενική	τῆς	παρακνημίδος	τῶν	παρακνημίδων
δοτική	τῇ	παρακνημίδῐ	ταῖς	παρακνημίσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	παρακνημίδᾰ	τὰς	παρακνημίδᾰς
κλητική ὦ!		παρακνημίς*		παρακνημίδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		παρακνημίδε
γεν-δοτ	τοῖν		παρακνημίδοιν
Με βραχύ γιώτα στο θέμα -ίς -ίδος. * Κατά τη Γραμματική του Smyth, η κλητική ενικού χωρίς το -ς
3η κλίση, Κατηγορία 'πατρίς' όπως «πατρίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

παρακνημίς < παρα- + κνημίς < κνήμη

Ουσιαστικό

παρακνημίς, -ίδος θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• (ανατομία) άλλη μορφή του παρακνήμιον

Πηγές

• παρακνημίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.