παρακοπά

Αρχαία ελληνικά (grc)

δωρική κλίση
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἁ	παρακοπᾱ́	ταὶ	παρακοπαί
γενική	τᾶς	παρακοπᾶς	τᾶν	παρακοπᾶν
δοτική	τᾷ	παρακοπᾷ	ταῖς	παρακοπαῖς
αιτιατική	τὰν	παρακοπᾱ́ν	τὰς	παρακοπᾱ́ς
κλητική ὦ!		παρακοπᾱ́		παρακοπαί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὰ		παρακοπᾱ́
γεν-δοτ	ταῖν		παρακοπαῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ἀρετά' όπως «ἀρετά» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

παρακοπά < → δείτε τη λέξη παρακοπή < παρακόπτω

Ουσιαστικό

παρακοπά (δωρικός τύπος του παρακοπή)

• τρέλλα, παραφροσύνη, παράνοια, ταραγμός

  ※  6ος/5ος πκε αιώνας ⌘ Αἰσχύλος, Εὐμενίδες, στίχ. 330

  επί δε τό τεθυμένω τόδε μέλος, παρακοπά, παραφορὰ φρενοδαλής

  αυτό μας το τραγούδι, ταραγμός, κι αντράλα του ξωφρενική (Αισχύλου Ευμενίδες, μετάφραση Ι.Ν. Γρυπάρη, Εκδ. Οίκος Γεωργίου Φέξη, 1911)

Πηγές

• παρακοπή - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• παρακοπή - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.