παρακράτησις

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	παρακράτησῐς	αἱ	παρακρατήσεις
γενική	τῆς	παρακρατήσεως	τῶν	παρακρατήσεων
δοτική	τῇ	παρακρατήσει	ταῖς	παρακρατήσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	παρακράτησῐν	τὰς	παρακρατήσεις
κλητική ὦ!		παρακράτησῐ		παρακρατήσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		παρακρατήσει
γεν-δοτ	τοῖν		παρακρατησέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

παρακράτησις < παρα- + κράτησις

Ουσιαστικό

παρακράτησις θηλυκό (καθαρεύουσα)

• η παρακράτηση