παροιμιόμυθος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	παροιμιόμυθος	οι	παροιμιόμυθοι
γενική	του	παροιμιόμυθου	των	παροιμιόμυθων
αιτιατική	τον	παροιμιόμυθο	τους	παροιμιόμυθους
κλητική		παροιμιόμυθε		παροιμιόμυθοι
Κατηγορία όπως «αντίλαλος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

παροιμιόμυθος < παροιμί(α) + -ό- + μύθος, όρος που επινόησε το 1972 ο καθηγητής λαογραφίας Δημήτριος Λουκάτος

Ουσιαστικό

παροιμιόμυθος αρσενικό

• (λαογραφία) παροιμιακές φράσεις, διάλογοι, ή αλληγορικές διηγήσεις που έχουν ως αντικείμενο ένα περιστατικό ή μύθο

Μεταφράσεις

    παροιμιόμυθος

Πηγές

• Δημήτριος Σ. Λουκάτος (επιμ.), Νεοελληνικοί παροιμιόμυθοι [1972] (Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1998, ISBN 960-05-0805-4)
• Δημήτριος Τομπαΐδης, «Πρόλογος», στο: Σάββα Προφ. Παπαδόπουλου, Μνημεία λόγου στην ποντιακή διάλεκτο Α΄: Παροιμιόμυθοι, Παράρτημα αρ. 21 του περ. Αρχείον Πόντου (Αθήνα, 2001), σσ. 11-12.
• Βασίλης Ι. Γεργατσούλης, «Καρπαθιακοί παριομιόμυθοι», Δωδεκανησιακά Χρονικά ΚΕ΄ (2012), σσ. 728-765.