περίχωρα
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | πληθυντικός | |||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | τα | περίχωρα | ||
| γενική | των | περιχώρων | ||
| αιτιατική | τα | περίχωρα | ||
| κλητική | περίχωρα | |||
| Κατηγορία όπως «πρόσωπο» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- περίχωρα < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή περίχωρα[1]
Προφορά
[επεξεργασία]
- ΔΦΑ : /peˈɾi.xo.ɾa/
- τυπογραφικός συλλαβισμός : πε‐ρί‐χω‐ρα
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
περίχωρα ουδέτερο, μόνο στον πληθυντικό
- οι περιοχές που περιβάλλουν ένα οικιστικό σύνολο
- ※ Ο Περικλάκιας, λαμβάνοντας αυτοδίκαια την αρχηγία, διέταξε τα «παλληκάρια» να κατεβάσουν τη «χαμομήλω», διότι ο κύριος ήταν ο Ρωμαίος Αγγουλές, ο «άρχων» του Κεραμεικού και των περιχώρων, ο οποίος 'ξηγήθηκε μπεσαλίδικα στο αδέρφι τον Τρομάρα και γλίτωσε εκείνος της φυλακής τα σίδερα. (Ελένη Πριοβόλου, Όπως ήθελα να ζήσω, εκδ. Καστανιώτη, 2011)
Συνώνυμα
[επεξεργασία]
Μεταφράσεις
[επεξεργασία]
Αναφορές
[επεξεργασία]
- ↑ περίχωρα - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'πρόσωπο' χωρίς ενικό (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά ουδέτερα (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά χωρίς ενικό (νέα ελληνικά)
- Λόγια διαχρονικά δάνεια από την ελληνιστική κοινή (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από την ελληνιστική κοινή (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)
- Νέα ελληνικά
- Ουσιαστικά (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με παραθέματα (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)