πεσκαδούρος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	πεσκαδούρος	οι	πεσκαδούροι
γενική	του	πεσκαδούρου	των	πεσκαδούρων
αιτιατική	τον	πεσκαδούρο	τους	πεσκαδούρους
κλητική		πεσκαδούρε		πεσκαδούροι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πεσκαδούρος < ιταλική pascatore

Προφορά

ΔΦΑ : /pe.skaˈðu.ɾos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πε‐σκα‐δού‐ρος

Ουσιαστικό

πεσκαδούρος αρσενικό

• (ναυτικός όρος) είδος γάντζου για την αγκίστρωση της άγκυρας και τη στερέωσή της στη θέση της όταν το πλοίο αναχωρεί από λιμάνι

Μεταφράσεις

    πεσκαδούρος

Πηγές

• πεσκαδούρος σελ.5775 - ⌘ Δημητράκος, Δημήτριος Β. (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία. (συντομογραφίες & συγγραφέων)
• πεσκαδούρος - Αναστασιάδη - Συμεωνίδη, Άννα (2003). Αντίστροφο λεξικό της νέας ελληνικής. Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών. Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη.  (συντομογραφίες)