πηλάριον

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	πηλάριον	τὰ	πηλάριᾰ
γενική	τοῦ	πηλαρίου	τῶν	πηλαρίων
δοτική	τῷ	πηλαρίῳ	τοῖς	πηλαρίοις
αιτιατική	τὸ	πηλάριον	τὰ	πηλάριᾰ
κλητική ὦ!		πηλάριον		πηλάριᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πηλαρίω
γεν-δοτ	τοῖν		πηλαρίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πηλάριον (ελληνιστική κοινή) < πηλ(ός) + υποκοριστικό επίθημα -άριον

Ουσιαστικό

πηλάριον, -ου ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

• είδος αλοιφής για τα μάτια

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη πηλός

Πηγές

• πηλάριον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.