πλεκτάνη

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	πλεκτάνη	οι	πλεκτάνες
γενική	της	πλεκτάνης	των	πλεκτανών
αιτιατική	την	πλεκτάνη	τις	πλεκτάνες
κλητική		πλεκτάνη		πλεκτάνες
Κατηγορία όπως «νίκη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πλεκτάνη < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή πλεκτάνη

Προφορά

ΔΦΑ : /pleˈkta.ni/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πλε‐κτά‐νη

Ουσιαστικό

πλεκτάνη θηλυκό

• κάτι που είναι σχεδιασμένο για να μας εξαπατήσει και να μας παγιδεύσει

  ※  —Ναι, ο Μίλτος. Το διαζύγιο μου με τον Κωστή κι ο ραγδαίος γάμος μου με σένα θα του αποκαλύψουν την πλεκτάνη μας.

  Μ. Καραγάτσης, Ο κίτρινος φάκελος, 1956

Συνώνυμα

• δόκανο
• δολοπλοκία
• συνωμοσία
• παγίδα

Μεταφράσεις

    πλεκτάνη

→ δείτε τη λέξη παγίδα

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	πλεκτάνη	αἱ	πλεκτάναι
γενική	τῆς	πλεκτάνης	τῶν	πλεκτανῶν
δοτική	τῇ	πλεκτάνῃ	ταῖς	πλεκτάναις
αιτιατική	τὴν	πλεκτάνην	τὰς	πλεκτάνᾱς
κλητική ὦ!		πλεκτάνη		πλεκτάναι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πλεκτάνᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		πλεκτάναιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πλεκτάνη < πλέκω

Ουσιαστικό

πλεκτάνη θηλυκό

• → ζητούμενο λήμμα

Πηγές

• πλεκτάνη - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• πλεκτάνη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.