πλεονασμός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	πλεονασμός	οι	πλεονασμοί
γενική	του	πλεονασμού	των	πλεονασμών
αιτιατική	τον	πλεονασμό	τους	πλεονασμούς
κλητική		πλεονασμέ		πλεονασμοί
Κατηγορία όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πλεονασμός < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή πλεονασμός (αρχαία σημασία: υπερβολή)

Προφορά

ΔΦΑ : /ple.o.naˈzmos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πλε‐ο‐να‐σμός

Ουσιαστικό

πλεονασμός αρσενικό

1. το φαινόμενο της υπερεπάρκειας, αφθονία
2. (σχήμα λόγου) η ίδια σημασία με περισσότερες από μία εκφράσεις (για έμφαση ή για εκφραστικούς λόγους)

     ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: με ξέχασε και δε με θυμάται πια

3. (ως γραμματικό λάθος) η ίδια σημασία με περισσότερες λέξεις ή εκφράσεις που δεν είναι απαραίτητες και χωρίς να υπάρχει πρόθεση εκφραστικότητας

     ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: πιο μεγαλύτερος, καλυτερότερος

Μεταφράσεις

• → δείτε τη λέξη αφθονία

    σχήμα λόγου

γαλλικά : pléonasme (fr)

    γραμματικό λάθος

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	πλεονασμός	οἱ	πλεονασμοί
γενική	τοῦ	πλεονασμοῦ	τῶν	πλεονασμῶν
δοτική	τῷ	πλεονασμῷ	τοῖς	πλεονασμοῖς
αιτιατική	τὸν	πλεονασμόν	τοὺς	πλεονασμούς
κλητική ὦ!		πλεονασμέ		πλεονασμοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πλεονασμώ
γεν-δοτ	τοῖν		πλεονασμοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πλεονασμός < πλεονάζω, πλεονασ- + -μός

Ουσιαστικό

πλεονασμός αρσενικό

1. υπερβολική ποσότητα που δε χρειάζεται
2. (ελληνιστική σημασία, σχήμα λόγου ή λάθος) πλεονασμός, επανάληψη

Πηγές

• πλεονασμός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.