πνιγηρός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	πνιγηρός	η	πνιγηρή	το	πνιγηρό
γενική	του	πνιγηρού	της	πνιγηρής	του	πνιγηρού
αιτιατική	τον	πνιγηρό	την	πνιγηρή	το	πνιγηρό
κλητική		πνιγηρέ		πνιγηρή		πνιγηρό
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	πνιγηροί	οι	πνιγηρές	τα	πνιγηρά
γενική	των	πνιγηρών	των	πνιγηρών	των	πνιγηρών
αιτιατική	τους	πνιγηρούς	τις	πνιγηρές	τα	πνιγηρά
κλητική		πνιγηροί		πνιγηρές		πνιγηρά
Κατηγορία όπως «καλός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

πνιγηρός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πνιγηρός

Προφορά

ΔΦΑ : /pni.ʝiˈɾos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πνι‐γη‐ρός

Επίθετο

πνιγηρός, -ή, -ό

• που σε δυσκολεύει να αναπνεύσεις, που σε πνίγει

  ※  Ἐκάθησο παράφορος / Μὲ χέρια σταυρωμένα, / Κ’ εἶχες τὰ χείλη σπαίροντα, / Τὰ λόγια πνιγηρά. (Γεώργιος Ζαλοκώστας, Ωδή επιθανάτιος, 1850)

Συνώνυμα

• αποπνικτικός

Μεταφράσεις

    πνιγηρός

γαλλικά : étouffant (fr)