ποιμαίνω

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

ποιμαίνω < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ποιμαίνω < αρχαία σημασία βόσκω < ποιμήν

Προφορά

ΔΦΑ : /piˈme.no/

τυπογραφικός συλλαβισμός : ποι‐μέ‐νω

Ρήμα

ποιμαίνω

• (χριστιανισμός) καθοδηγώ τους πιστούς

Συγγενικά

• ποιμαντικός

→ και δείτε τις λέξεις ποιμένας και ποιμήν

Δείτε επίσης

• κατηχώ

Κλίση

    Ενεργητική φωνή

Εξακολουθητικοί χρόνοι
πρόσωπα	Ενεστώτας	Παρατατικός	Εξ. Μέλλ.	Υποτακτική	Προστακτική	Μετοχή
α' ενικ.	ποιμαίνω	ποίμαινα	θα ποιμαίνω	να ποιμαίνω		ποιμαίνοντας
β' ενικ.	ποιμαίνεις	ποίμαινες	θα ποιμαίνεις	να ποιμαίνεις	ποίμαινε
γ' ενικ.	ποιμαίνει	ποίμαινε	θα ποιμαίνει	να ποιμαίνει
α' πληθ.	ποιμαίνουμε	ποιμαίναμε	θα ποιμαίνουμε	να ποιμαίνουμε
β' πληθ.	ποιμαίνετε	ποιμαίνατε	θα ποιμαίνετε	να ποιμαίνετε	ποιμαίνετε
γ' πληθ.	ποιμαίνουν(ε)	ποίμαιναν ποιμαίναν(ε)	θα ποιμαίνουν(ε)	να ποιμαίνουν(ε)
Συνοπτικοί χρόνοι
πρόσωπα		Αόριστος	Συνοπτ. Μέλλ.	Υποτακτική	Προστακτική	Απαρέμφατο
α' ενικ.		ποίμανα	θα ποιμάνω	να ποιμάνω		ποιμάνει
β' ενικ.		ποίμανες	θα ποιμάνεις	να ποιμάνεις	ποίμανε
γ' ενικ.		ποίμανε	θα ποιμάνει	να ποιμάνει
α' πληθ.		ποιμάναμε	θα ποιμάνουμε	να ποιμάνουμε
β' πληθ.		ποιμάνατε	θα ποιμάνετε	να ποιμάνετε	ποιμάνετε
γ' πληθ.		ποίμαναν ποιμάναν(ε)	θα ποιμάνουν(ε)	να ποιμάνουν(ε)
Συντελεσμένοι χρόνοι
πρόσωπα	Παρακείμενος	Υπερσυντέλικος	Συντελ. Μέλλ.	Υποτακτική	Προστακτική
α' ενικ.	έχω ποιμάνει	είχα ποιμάνει	θα έχω ποιμάνει	να έχω ποιμάνει
β' ενικ.	έχεις ποιμάνει	είχες ποιμάνει	θα έχεις ποιμάνει	να έχεις ποιμάνει
γ' ενικ.	έχει ποιμάνει	είχε ποιμάνει	θα έχει ποιμάνει	να έχει ποιμάνει
α' πληθ.	έχουμε ποιμάνει	είχαμε ποιμάνει	θα έχουμε ποιμάνει	να έχουμε ποιμάνει
β' πληθ.	έχετε ποιμάνει	είχατε ποιμάνει	θα έχετε ποιμάνει	να έχετε ποιμάνει
γ' πληθ.	έχουν ποιμάνει	είχαν ποιμάνει	θα έχουν ποιμάνει	να έχουν ποιμάνει

Μεταφράσεις

    ποιμαίνω