ποινικότης

Νέα ελληνικά (el)

καθαρεύουσα (κατά την αρχαία κλίση)
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ποινικότης	αἱ	ποινικότητες
γενική	τῆς	ποινικότητος	τῶν	ποινικοτήτων
δοτική	τῇ	ποινικότητι	ταῖς	ποινικότησι(ν)
αιτιατική	τὴν	ποινικότητα	τὰς	ποινικότητας
κλητική ὦ!		ποινικότης		ποινικότητες
3η κλίση, Κατηγορία 'τάπης' όπως «τάπης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ποινικότης < ποινικ(ός)- + -ότης

Ουσιαστικό

ποινικότης θηλυκό

• (καθαρεύουσα) η ποινικότητα

Πηγές

• ⌘ Δημητράκος, Δημήτριος Β. (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία.