πολίχνη

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	πολίχνη	οι	πολίχνες
γενική	της	πολίχνης	των	πολιχνών
αιτιατική	την	πολίχνη	τις	πολίχνες
κλητική		πολίχνη		πολίχνες
Κατηγορία όπως «νίκη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πολίχνη < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πολίχνη

Προφορά

ΔΦΑ : /poˈli.xni/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πο‐λί‐χνη

Ουσιαστικό

πολίχνη θηλυκό

• η μικρή πόλη

  ※  ἐγνώριζε δ᾽ ἐκ μνήμης ὅλα τὰ ὀνόματα τῆς πολίχνης, ἀποθαμένα καὶ ζωντανά (⌘ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Στο Χριστό στο Κάστρο)

  ※  Ὁ πλοίαρχος ἠρραβωνίσθη ἐν τῇ Βασιλευούσῃ, καὶ κατῆλθε μὲ τὸ καράβι εἰς τὴν πατρίδα, ὅπου παρήγγειλε νὰ τοῦ κτίσουν, μὲ σχέδιον κομψὸν καὶ ἀσύνηθες ἕως τότε εἰς τὴν πολίχνην, τὴν μικρὰν ὡραίαν οἰκίαν, σκοπεύων μὲ τὸ πρῶτον ταξίδιον νὰ φέρῃ ἔπιπλα ἀπὸ τὴν Βενετίαν, διὰ νὰ εὐτρεπίσῃ, νὰ στολίσῃ τὴν νεόκτιστον οἰκίαν καὶ τὴν κάμῃ ἀξίαν τῆς ἁβρᾶς κοκόνας, τὴν ὁποίαν ἐμελέτα νὰ φέρῃ ἀπὸ τὴν Πόλιν. Ἀλλ᾽ ἡ οἰκία δὲν ἔμελλε νὰ τελειώσῃ καὶ ἡ κοκόνα δὲν ἔμελλε νὰ κατέλθῃ. Ἡ κοκόνα, ὀκτὼ μῆνας μετὰ τὴν μνηστείαν, ἀπέθνησκε φθισικὴ εἰς τὸ Σταυροδρόμι, καὶ ἡ οἰκία ἔμεινεν ἀτελείωτη, ἔρημη καὶ ἄχαρη, ἀνὰ τὸν λιθόστρωτον ἀνηφορικὸν δρόμον, σιμὰ εἰς τὸν κρημνώδη βράχον.

  ⌘ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851–1911), Της κοκόνας το σπίτι

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη πόλη

Μεταφράσεις

    πολίχνη

γαλλικά : petite (fr)ville (fr), bourg (fr)

Πηγές

• πολίχνη - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• πολίχνη - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες σύμβολα)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	πολιχνα-
ονομαστική	ἡ	πολίχνη	αἱ	πολίχναι
γενική	τῆς	πολίχνης	τῶν	πολιχνῶν
δοτική	τῇ	πολίχνῃ	ταῖς	πολίχναις
αιτιατική	τὴν	πολίχνην	τὰς	πολίχνᾱς
κλητική ὦ!		πολίχνη		πολίχναι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πολίχνᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		πολίχναιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ. Η προσωδία, όπως στον πληθυντικό σε κείμενα.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πολίχνη, ήδη τον 8ο αιώνα σε απόσπασμα του Ησίοδου < πόλις + • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Ουσιαστικό

πολίχνη, -ης θηλυκό

1. (υποκοριστικό) μικρή πόλη

   ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Θουκυδίδης, Ἱστορίαι, Ζ, 4.6 @perseus.tufuts.edu

   ἐπὶ τῇ ἐν τῷ Ὀλυμπιείῳ πολίχνῃ ἐτετάχατο

   ※  1ος πκε/κε αιώνας ⌘ Στράβων, Γεωγραφικά, 8.4, 11 @scaife.perseus

   ἔξω γὰρ τῆς Σπάρτης αἱ λοιπαὶ πολίχναι τινές εἰσι περὶ τριάκοντα τὸν ἀριθμόν

2. φρούριο

Συγγενικά

• πολίχνιον
• Πολιχνῖται (οι κάτοικοι μιας πόλης στην Κρήτη)
• Πολίχνη και Πολίχνα (ονομασία πόλεων)

Πηγές

• πολίχνη - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• πολίχνη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.