πολύμητις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	πολύμητις	οἱ/αἱ	πολύμητιες
γενική	τοῦ/τῆς	πολύμητιος	τῶν	πολυμητίων
δοτική	τῷ/τῇ	πολύμητιῐ	τοῖς/ταῖς	πολύμητιῐ(ν)
αιτιατική	τὸν/τὴν	πολύμητιν	τοὺς/τὰς	πολύμητιᾰς
κλητική ὦ!		πολύμητι & πολύμητις		πολύμητιες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πολύμητιε
γεν-δοτ	τοῖν		πολυμητίοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'λάτρις' όπως «λάτρις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πολύμητις < πολύ- + μῆτις.

Προφορά

ΔΦΑ : /po.lý.mɛː.tis/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : πο‐λύ‐μη‐τις

Ουσιαστικό

πολύμητις, -ιος αρσενικό ή θηλυκό (επικός, στον Όμηρο)

• αυτός που σκέφτεται πολλά και συνεπώς έχει πολλή φρόνηση· πολύ συνετός, πολυμήχανος προσωνυμία του Οδυσσέως και του Ηφαίστου

Σημειώσεις

Σχεδόν πάντα για τον Οδυσσέα, άπαξ για τον Ήφαιστο.

Δείτε επίσης

• μητίετα

Πηγές

• πολύμητις - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• πολύμητις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.