πρεσβευτής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο/η	πρεσβευτής	οι	πρεσβευτές
γενική	του του/της	πρεσβευτή πρεσβευτού	των	πρεσβευτών
αιτιατική	τον/την	πρεσβευτή	τους/τις	πρεσβευτές
κλητική		πρεσβευτή		πρεσβευτές
Η γενική ενικού σε -ού, λόγιος τύπος. Θηλυκό, και πρεσβευτίνα. Δείτε και τα συνώνυμα πρέσβης, πρέσβειρα.
Κατηγορία όπως «κριτής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

πρεσβευτής < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πρεσβευτής

πρεσβευτής αρσενικό ή θηλυκό (θηλυκό πρεσβευτής & σε οικείο ύφος: πρεσβευτίνα)

(επάγγελμα, διπλωματία) συνώνυμο του πρέσβης (αρσενικό), πρέσβειρα (θηλυκό)
※ Όποιος τελεί την πράξη του προηγούμενου άρθρου εναντίον πρεσβευτή διαπιστευμένου στην ελληνική πολιτεία ή άλλου διπλωματικού αντιπροσώπου κατά τον χρόνο παραμονής του στην Ελλάδα, τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο έτη, αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα από άλλη διάταξη. (Νόμος_4619/2019, Κύρωση του Ποινικού Κώδικα, Ελληνική Δημοκρατία)

→ δείτε τις λέξεις πρέσβης και πρέσβειρα για την έκφραση πρέσβης καλής θελήσεως

→ και δείτε τη λέξη πρέσβης & το αρχαίο πρέσβυς (άνθρωπος μεγάλης ηλικίας)

πρεσβευτής

πρεσβευτής - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
πρεσβευτής - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)

	δυϊκός
ετερόκλιτο με δύο πληθυντικούς
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός		πληθυντικός
			πληθυντικός 1ης κλίσης		συχνότερος ο πληθυντικός 3ης κλίσης όπως πρέσβυς
ονομαστική	ὁ	πρεσβευτής	οἱ	πρεσβευταί		πρέσβεις
γενική	τοῦ	πρεσβευτοῦ	τῶν	πρεσβευτῶν		πρέσβεων
δοτική	τῷ	πρεσβευτῇ	τοῖς	πρεσβευταῖς		πρέσβεσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	πρεσβευτήν	τοὺς	πρεσβευτᾱ́ς		πρέσβεις
κλητική ὦ!		πρεσβευτᾰ́		πρεσβευταί		πρέσβεις
ονομ-αιτ-κλ	τὼ			πρεσβευτᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν			πρεσβευταῖν
Συχνότερος είναι ο πληθυντικός κατά το πρέσβυς.
1η κλίση, Κατηγορία 'ποιητής' όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

πρεσβευτής < πρεσβεύ(ω) (είμαι εκπρόσωπος) + -τής

πρεσβευτής, -οῦ αρσενικό

→ και δείτε τη λέξη πρέσβυς (ηλικιωμένος άνθρωπος)

πρεσβευτής - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
πρεσβευτής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.