προσδοκία

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	προσδοκία	οι	προσδοκίες
γενική	της	προσδοκίας	των	προσδοκιών
αιτιατική	την	προσδοκία	τις	προσδοκίες
κλητική		προσδοκία		προσδοκίες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

προσδοκία < αρχαία ελληνική προσδοκία

Ουσιαστικό

προσδοκία θηλυκό

• το να αναμένεις, να ελπίζεις, ότι θα συμβεί κάτι (καλό ή κακό)

  ※  Μέρες κατά τις οποίες, ανάλογα με την κατεύθυνση των μαρτυρικών καταθέσεων, η ελπίδα και η απελπισία, η χαρά και η λύπη, η προσδοκία και η παραίτηση εναλλάσσονταν με απίστευτη ταχύτητα. (Θανάσης Διαμαντόπουλος, Ο δικαστής, εκδ. Μεταίχμιο, 2019)

Συγγενικά

• προσδόκιμος
• προσδοκώ

Εκφράσεις

• παρά πάσαν προσδοκίαν: (λόγιο) αντίθετα με αυτό που περιμέναμε

Μεταφράσεις

    προσδοκία

αγγλικά : expectation (en) γαλλικά : attente (fr), espoir (fr), espérance (fr) γερμανικά : Erwartung (de)

    παρά πάσαν προσδοκίαν

γαλλικά : contre toute attente (fr) γερμανικά : wider Erwarten (de)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	προσδοκίᾱ	αἱ	προσδοκίαι
γενική	τῆς	προσδοκίᾱς	τῶν	προσδοκιῶν
δοτική	τῇ	προσδοκίᾳ	ταῖς	προσδοκίαις
αιτιατική	τὴν	προσδοκίᾱν	τὰς	προσδοκίᾱς
κλητική ὦ!		προσδοκίᾱ		προσδοκίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		προσδοκίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		προσδοκίαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

προσδοκία < προσδοκάω + -ία

Ουσιαστικό

προσδοκία θηλυκό

• προσμονή, προσδοκία, αναμονή

  ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Πλάτων, Λάχης^w, 198b

  δέος γὰρ εἶναι προσδοκίαν μέλλοντος κακοῦ

Πηγές

• προσδοκία - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• προσδοκία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.