πτάξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	πτάξ	οἱ	πτάκες
γενική	τοῦ	πτακός	τῶν	πτακῶν
δοτική	τῷ	πτακῐ́	τοῖς	πταξῐ́(ν)
αιτιατική	τὸν	πτάκᾰ	τοὺς	πτάκᾰς
κλητική ὦ!		πτάξ		πτάκες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πτάκε
γεν-δοτ	τοῖν		πτακοῖν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
3η κλίση, Κατηγορία 'βλάξ' όπως «βλάξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πτάξ < • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;   πτώσσω (κάνω κάποιον να ζαρώσει από φόβο)

Ουσιαστικό

πτάξ, -κός αρσενικό

1. εκείνος που ζαρώνει από φόβο, δειλία, ανημποριά, ο τρομαγμένος
2. (θηλαστικό ζώο) ο λαγός

Άλλες μορφές

• πτώξ

Συνώνυμα

• λαγός, λαγῶς, λαγωός

Πηγές

• πτάξ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• πτάξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.