πτέρις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	πτέρις	αἱ	πτέριδες
γενική	τῆς	πτέριδος	τῶν	πτερίδων
δοτική	τῇ	πτέριδῐ	ταῖς	πτέρισῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	πτέριν	τὰς	πτέριδᾰς
κλητική ὦ!		πτέρι		πτέριδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πτέριδε
γεν-δοτ	τοῖν		πτερίδοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ἔρις' όπως «ἔρις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Δρυόπτερις

Ετυμολογία

πτέρις < πτερόν + -ις < πέτομαι

Ουσιαστικό

πτέρις, -ιδος θηλυκό

1. (φυτό) η δρυόπτερις (Aspidium filix-mas)
2. (φυτό) το πολυπόδιο (Polypodium vulgare)
3. (φυτό) Πτερίδιον το αέτειον (Pteris aquilina)

Άλλες μορφές

• πτερίς

Συγγενικά

• πτερόεις
• πτέρινος

Πηγές

• πτέρις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.