πτερόεις

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

πτερόεις < πτερόν + -όεις.

Προφορά

ΔΦΑ : /pte.ɾó.eːs/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : πτε‐ρό‐εις

Επίθετο

πτερόεις, -εσσα, -εν

1. αυτός που έχει φτερά, φτερωτός

    πτερόεντες ὀϊστοί, πτερόεντες ἰοί, πτερόεντα πέδιλα

2. αυτός που μοιάζει με φτερό, ελαφρύς

    πτερόεντα λαισήϊα

3. (μεταφορικά)
   1. «ἔπεα πτερόεντα» λόγια του αέρα
   2. «πτερόεις ὕμνος»
   3. «φυγὴ πτερόεσσα»

Κλίση

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	πτερόεις	ἡ	πτερόεσσᾰ	τὸ	πτερόεν
γενική	τοῦ	πτερόεντος	τῆς	πτεροέσσης	τοῦ	πτερόεντος
δοτική	τῷ	πτερόεντῐ	τῇ	πτεροέσσῃ	τῷ	πτερόεντῐ
αιτιατική	τὸν	πτερόεντᾰ	τὴν	πτερόεσσᾰν	τὸ	πτερόεν
κλητική ὦ!		πτερόεν		πτερόεσσᾰ		πτερόεν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	πτερόεντες	αἱ	πτερόεσσαι	τὰ	πτερόεντᾰ
γενική	τῶν	πτεροέντων	τῶν	πτεροεσσῶν	τῶν	πτεροέντων
δοτική	τοῖς	πτερόεσῐ(ν)	ταῖς	πτεροέσσαις	τοῖς	πτεροέσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς	πτερόεντᾰς	τὰς	πτεροέσσᾱς	τὰ	πτερόεντᾰ
κλητική ὦ!		πτερόεντες		πτερόεσσαι		πτερόεντᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	πτερόεντε	τὼ	πτεροέσσᾱ	τὼ	πτερόεντε
γεν-δοτ	τοῖν	πτεροέντοιν	τοῖν	πτεροέσσαιν	τοῖν	πτεροέντοιν
3η&1η κλίση, Κατηγορία 'χαρίεις' όπως «χαρίεις» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Συνηρημένοι τύποι: πτεροῦσσα, πτεροῦντος, πτεροῦντα.

Πηγές

• πτερόεις - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• πτερόεις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.