πτυχωσιγενής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	πτυχωσιγενής	η	πτυχωσιγενής	το	πτυχωσιγενές
γενική	του	πτυχωσιγενούς*	της	πτυχωσιγενούς	του	πτυχωσιγενούς
αιτιατική	τον	πτυχωσιγενή	την	πτυχωσιγενή	το	πτυχωσιγενές
κλητική		πτυχωσιγενή(ς)		πτυχωσιγενής		πτυχωσιγενές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	πτυχωσιγενείς	οι	πτυχωσιγενείς	τα	πτυχωσιγενή
γενική	των	πτυχωσιγενών	των	πτυχωσιγενών	των	πτυχωσιγενών
αιτιατική	τους	πτυχωσιγενείς	τις	πτυχωσιγενείς	τα	πτυχωσιγενή
κλητική		πτυχωσιγενείς		πτυχωσιγενείς		πτυχωσιγενή
* Και προφορικός τύπος σε -ή στη γενική ενικού αρσενικού, ή και θηλυκού
Κατηγορία όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Πτυχωσιγενές έδαφος στην Αυστραλία.

Ετυμολογία

πτυχωσιγενής < καθαρεύουσα πτύχωσι(ς) (πτύχωση) + -γενής

Προφορά

ΔΦΑ : /pti.xo.si.ʝeˈnis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πτυ‐χω‐σι‐γε‐νής

ομόηχο: πτυχωσιγενείς

Επίθετο

πτυχωσιγενής, -ής, -ές (χωρίς παραθετικά)

• (γεωλογία, συνήθως για τη μορφολογία του εδάφους) που προήλθε, δημιουργήθηκε από πτύχωση, δηλαδή αναδίπλωση, κάμψη

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις πτυχή και γένος

Δείτε επίσης

• εξαρσιγενής

Μεταφράσεις

    πτυχωσιγενής

Πηγές

• πτυχωσιγενής - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)