Μετάβαση στο περιεχόμενο

πυνθάνομαι

Από Βικιλεξικό

Αρχαία ελληνικά (grc)

[επεξεργασία]
Αρχικοί
χρόνοι
Φωνή
Eνεργητική
Φωνή
Μέση & Παθητική
Ενεστώτας  πυνθάνομαι 
Παρατατικός  ἐπυνθανόμην 
Μέλλοντας  πεύσομαι 
Αόριστος  ἐπυθόμην 
Παρακείμενος  πέπυσμαι 
Υπερσυντέλικος  ἐπεπύσμην 
Συντελ.Μέλλ.

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
πυνθάνομαι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *bʰewdʰ-. Ο ενεστώτας παρουσιάζει την μηδενική βαθμίδα με έρρινο ένθημα -ν- που εκφράζει το τέλος της ενέργειας, και επίθημα -άνω, πῠ-ν-θ-άν(ω)-ομαι[1].

Προφορά

[επεξεργασία]
ΔΦΑ : /pyn.tʰá.no.mai̯/ (5ος π.Χ. αιώνας Αττική)
τυπογραφικός συλλαβισμός: πῠνθάνομαι

πυνθάνομαι (ῠ) (αποθετικό ρήμα)

  1. είμαι ενημερωμένος, γνωρίζω, έχω γνώση
     8ος αιώνας πκε  Ὅμηρος, Ἰλιάς, 13 (Ν. Μάχη ἐπὶ ταῖς ναυσί.), στίχ. 674
    Ἕκτωρ δ᾽ οὐκ ἐπέπυστο Διῒ φίλος, οὐδέ τι ᾔδη
    γνώσιν δεν είχε ούτ᾽ είδησιν ακόμη ο θείος Έκτωρ
    Έμμετρη μετάφραση (1922): Ιάκωβος Πολυλάς, @greeklanguage.gr [μεταγραφή σε μονοτονικό]
  2. (με αιτιατική πράγματος και γενική προσώπου) μαθαίνω κάτι, πληροφορούμαι από κάποιον, ακούω κάτι από κάποιον
     8ος αιώνας πκε  Ὅμηρος, Ἰλιάς, 17 (Ρ. Μενελάου ἀριστεία.), στίχ. 408
    πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων
    ότι πολλές το άκουσε φορές απ᾽ την μητέρα
    Έμμετρη μετάφραση (1922): Ιάκωβος Πολυλάς, @greeklanguage.gr [μεταγραφή σε μονοτονικό]
  3. μαθαίνω ακούγοντας ή ρωτώντας, πληροφορούμαι
    5ος αιώνας πκε  Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 1 (Κλειώ), 22.2
    τὰ δὴ καὶ ἐγένετο· ὡς γὰρ δὴ ἰδών τε ἐκεῖνα ὁ κῆρυξ καὶ εἴπας πρὸς Θρασύβουλον τοῦ Λυδοῦ τὰς ἐντολὰς ἀπῆλθε ἐς τὰς Σάρδις, ὡς ἐγὼ πυνθάνομαι, δι᾽ οὐδὲν ἄλλο ἐγένετο ἡ διαλλαγή
    Έτσι και έγινε· γιατί σαν τα είδε εκείνα ο κήρυκας και είπε του Θρασύβουλου τις παραγγελίες του Λυδού, γύρισε πίσω στις Σάρδεις και, όπως πληροφορούμαι, η συμφιλίωση έγινε όχι για άλλον λόγο παρά γι᾽ αυτόν
    Μετάφραση (1964): Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης Αθήνα:Γκοβόστης @greeklanguage.gr
  4. ρωτώ, ζητώ να μάθω, εξετάζω
      5ος/4ος πκε αιώνας Πλάτων, Ἱππίας μείζωνw, 287d
    Ἄλλο τι οὖν, ὦ Σώκρατες, ὁ τοῦτο ἐρωτῶν δεῖται πυθέσθαι τί ἐστι καλόν;
    Εκείνος που το ρωτάει αυτό, Σωκράτη, δεν γυρεύει να μάθει άλλο τίποτα παρά τί είναι όμορφο. Έτσι δεν είναι;
    Μετάφραση (1973): Χρήστος Καρούζος & Ιωάννης Θ. Κακριδής Θεσσαλονίκη: ΙΝΣ @greeklanguage.gr

Παράγωγα

[επεξεργασία]

Αναφορές

[επεξεργασία]