πυρετός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	πυρετός	οι	πυρετοί
γενική	του	πυρετού	των	πυρετών
αιτιατική	τον	πυρετό	τους	πυρετούς
κλητική		πυρετέ		πυρετοί
Κατηγορία όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

πυρετός < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική πυρετός < πῦρ

πυρετός αρσενικό

(ιατρική) παθολογική άνοδος της θερμοκρασίας του σώματος
※ Η κίτρινη γρίπη θέριζε τον πληθυσμό. Θυμάμαι τον εαυτό μου μικρό παιδί να τρέμει από τα ρίγη του πυρετού και να κρύβεται φοβισμένο κάτω από τα ζεστά σκεπάσματα. (Γιώργος Μανιώτης, Σαράντα Κύματα, Ελληνικά Γράμματα, 2005, σελ. 18)
(μεταφορικά) η μεγάλη αύξηση της δραστηριότητας ενός ανθρώπου ή σε έναν τόπο

→ και δείτε τη λέξη πυρ

πυρετός

	δυϊκός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	πυρετός	οἱ	πυρετοί
γενική	τοῦ	πυρετοῦ	τῶν	πυρετῶν
δοτική	τῷ	πυρετῷ	τοῖς	πυρετοῖς
αιτιατική	τὸν	πυρετόν	τοὺς	πυρετούς
κλητική ὦ!		πυρετέ		πυρετοί
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πυρετώ
γεν-δοτ	τοῖν		πυρετοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

πυρετός < πῦρ

πυρετός αρσενικό

μεγάλη ζέστη
καί τε φέρει πολλὸν πυρετὸν δειλοῖσι βροτοῖσιν (Ομήρου Ιλιάδα, Χ 31)
θέρμες φέρνει στ' άμοιρο τ' αθρωπολόϊ (Μετάφραση Αλέξανδρου Πάλλη - εδώ η μετάφραση του Πάλλη δεν είναι ακριβής καθώς το κείμενο αναφέρεται στα γνωστά κυνικά καύματα)
(ιατρική) πυρετός
※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἱπποκράτης, De diaeta acutorum (spurium), 8, p.432 @scaife.perseus
ὁκόσοισι δὲ πυρετοὶ ἀσώδεές εἰσι, καὶ ὑποχόνδρια ξυντείνουσι, καὶ κεκλιμένοι οὐκ ἀνέχονται ἐν τῷ αὐτέῳ, καὶ τὰ ἄκρεα ψύχονται πάντα,

πυρετός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
πυρετός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.