πυρογενής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	πυρογενής	η	πυρογενής	το	πυρογενές
γενική	του	πυρογενούς*	της	πυρογενούς	του	πυρογενούς
αιτιατική	τον	πυρογενή	την	πυρογενή	το	πυρογενές
κλητική		πυρογενή(ς)		πυρογενής		πυρογενές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	πυρογενείς	οι	πυρογενείς	τα	πυρογενή
γενική	των	πυρογενών	των	πυρογενών	των	πυρογενών
αιτιατική	τους	πυρογενείς	τις	πυρογενείς	τα	πυρογενή
κλητική		πυρογενείς		πυρογενείς		πυρογενή
* Και προφορικός τύπος σε -ή στη γενική ενικού αρσενικού, ή και θηλυκού
Κατηγορία όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

πυρογενής < πυρο- + -γενής

Επίθετο

πυρογενής, -ής, -ές

1. που δημιουργήθηκε, σχηματίστηκε από φωτιά
2. που σφυρηλατήθηκε με τη χρήση φωτιάς

Συνώνυμα

• πυριγενής

Μεταφράσεις

    πυρογενής

Πηγές

• πυρογενής - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)
• πυριγενής - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	πυρογενής	τὸ	πυρογενές
γενική	τοῦ/τῆς	πυρογενοῦς	τοῦ	πυρογενοῦς
δοτική	τῷ/τῇ	πυρογενεῖ	τῷ	πυρογενεῖ
αιτιατική	τὸν/τὴν	πυρογενῆ	τὸ	πυρογενές
κλητική ὦ!		πυρογενές		πυρογενές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	πυρογενεῖς	τὰ	πυρογενῆ
γενική	τῶν	πυρογενῶν	τῶν	πυρογενῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	πυρογενέσῐ(ν)	τοῖς	πυρογενέσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	πυρογενεῖς	τὰ	πυρογενῆ
κλητική ὦ!		πυρογενεῖς		πυρογενῆ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	πυρογενεῖ	τὼ	πυρογενεῖ
γεν-δοτ	τοῖν	πυρογενοῖν	τοῖν	πυρογενοῖν
3η κλίση, Κατηγορία 'συνεχής' όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία 1

πυρογενής < πυρο- + -γενής (πῦρ + γίγνομαι)

Επίθετο

πυρογενής, -ής, -ές (ελληνιστική κοινή)

• (προσωνύμιο του Διονύσου) που γεννήθηκε από τη φωτιά

  ≈ συνώνυμα: πυριγενής

Ετυμολογία 2

πυρογενής < πυρο- + -γενής (πυρός + γίγνομαι)

Επίθετο

πυρογενής, -ής, -ές (ελληνιστική κοινή)

• παρασκευασμένος από σιτάρι, σταρένιος

Πηγές

• πυρογενής - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• πυρογενής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.