πῆγμα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	πῆγμᾰ	τὰ	πήγμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	πήγμᾰτος	τῶν	πηγμᾰ́των
δοτική	τῷ	πήγμᾰτῐ	τοῖς	πήγμᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	πῆγμᾰ	τὰ	πήγμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		πῆγμᾰ		πήγμᾰτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		πήγμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		πηγμᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'κτῆμα' όπως «κτῆμα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πῆγμα < αρχαία ελληνική πῆγμα < πήγνυμι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *peh₂g-

Ουσιαστικό

πῆγμα, -ατος ουδέτερο

1. οτιδήποτε έχει πήξει, που έχει στερεοποιηθεί
2. οτιδήποτε συντελεί στην πήξη υγρού, ὁπως η πυτιά στο γάλα
3. (ελληνιστική σημασία)
   1. καθετί που είναι συναρμολογημένο από πολλά τεμάχια
      1. το πάνω από τους τροχούς μέρος των τροχοφόρων οχημάτων, η καροσερί
      2. (ναυτικός όρος) ο σκελετός σκάφους
      3. ο σκελετός της στέγης οικοδομήματος
      4. (ανατομία) ο σκελετός του ανθρώπου
      5. (θέατρο)
         1. παράπηγμα ή εξέδρα του αρχαίου θεάτρου
         2. ξύλινο πολυώροφο κατασκεύασμα του ρωμαϊκού θεάτρου, που μπορούσε να συμπτύσσεται, ώστε οι επάνω όροφοι να χωρούν μέσα στους κατώτερους
      6. βιβλιοθήκη, ο ξύλινος σκελετός και τα ράφια της

Πηγές

• πῆγμα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.