ραψωδός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	ραψωδός	οι	ραψωδοί
γενική	του	ραψωδού	των	ραψωδών
αιτιατική	τον	ραψωδό	τους	ραψωδούς
κλητική		ραψωδέ		ραψωδοί
Κατηγορία όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ραψωδός < αρχαία ελληνική ῥαψῳδός < ῥάπτω +ᾠδή

Ουσιαστικό

ραψωδός αρσενικό και θηλυκό

1. συνθέτης ωδών, ποιημάτων ή ύμνων

   ※  Στα γλέντια τους οι Ουκρανοί, στις οικογενειακές τους συγκεντρώσεις τραγουδούν τα τραγούδια του αθάνατου ραψωδού και δονούνται από τα συγκινημένα προφητικά του λόγια. (Έλλη Αλεξίου (1964) Ταράς Σεβτσένκο [δοκίμιο])

2. (ειδικότερα) στην αρχαία Ελλάδα, αυτός που κατ' επάγγελμα απήγγελλε επικά ποιήματα, δικά του ή άλλων, σε αντίθεση με τον αοιδό ο οποίος συνέθετε και έψαλλε ωδές με τη συνοδεία φόρμιγγας

Μεταφράσεις

    ραψωδός

αγγλικά : rhapsode (en), rhapsodist (en) γαλλικά : rhapsode (fr)