σάτυρος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	σάτυρος	οι	σάτυροι
γενική	του	σάτυρου & σατύρου	των	σάτυρων & σατύρων
αιτιατική	τον	σάτυρο	τους	σάτυρους & σατύρους
κλητική		σάτυρε		σάτυροι
Οι δεύτεροι τύποι, παλιότεροι, λόγιοι.
Κατηγορία όπως «καρδινάλιος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σάτυρος < αρχαία ελληνική

μάσκα σατύρου

Ουσιαστικό

σάτυρος αρσενικό

1. (ελληνική μυθολογία) ακόλουθος του Διονύσου· απεικονίζεται συχνά με πόδια και ουρά τράγου, μυτερά αφτιά και σε στύση

   ※  Και καθώς ο Διόνυσος ήταν παθιάρης άντρας και δεν παρεξηγούσε λεπτομέρειες τύπου « Αγάπη μου , μην το πάρεις στραβά , αλλά έχω ένα παπάρι να » , είχε πάθει τρελό σεβντά με τον Άμπελο, αλλά το παλικάρι τώρα , εμ σάτυρος. (Αύγουστος Κορτώ, Νεοελληνική Μυθολογία, εκδ. Πατάκης, 2016)

2. (μεταφορικά) άντρας που δεν ελέγχει τις ορμές του και προσβάλλει σεξουαλικά γυναίκα με χειρονομίες ή άλλες άσεμνες πράξεις

Παράγωγα

• σατυρικός

Δείτε επίσης

• φαύνος

Μεταφράσεις

    σάτυρος

αγγλικά : satyr (en) γαλλικά : satyre (fr) γερμανικά : Satyr (de)