σαίρω

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

σαίρω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *s-u̯er-

Ρήμα

σαίρω

1. (στον ενεστώτα και αόριστο) σκουπίζω, σαρώνω ένα πάτωμα
2. (στον παρακείμενο σέσηρα) τραβάω πίσω τα χείλη και δείχνω τα δόντια μου

Συνώνυμα

• σαρόω (ελληνιστική κοινή)

Συγγενικά

• σάρον