σαρκοφόρος

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	σαρκοφόρος	τὸ	σαρκοφόρον
γενική	τοῦ/τῆς	σαρκοφόρου	τοῦ	σαρκοφόρου
δοτική	τῷ/τῇ	σαρκοφόρῳ	τῷ	σαρκοφόρῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	σαρκοφόρον	τὸ	σαρκοφόρον
κλητική ὦ!		σαρκοφόρε		σαρκοφόρον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	σαρκοφόροι	τὰ	σαρκοφόρᾰ
γενική	τῶν	σαρκοφόρων	τῶν	σαρκοφόρων
δοτική	τοῖς/ταῖς	σαρκοφόροις	τοῖς	σαρκοφόροις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	σαρκοφόρους	τὰ	σαρκοφόρᾰ
κλητική ὦ!		σαρκοφόροι		σαρκοφόρᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	σαρκοφόρω	τὼ	σαρκοφόρω
γεν-δοτ	τοῖν	σαρκοφόροιν	τοῖν	σαρκοφόροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «τοξοβόλος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

σαρκοφόρος < σαρκ(ός) + -ο- + -φόρος

Επίθετο

σαρκοφόρος, -ος, -ον

• αυτός που φέρει σάρκες

Συνώνυμα

• ἔνσαρκος

Αντώνυμα

• ἄσαρκος