σαφῶς

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

σαφῶς < σᾰφ(ής) + -ῶς.

Προφορά

ΔΦΑ : /sa.pʰɔ̂ːs/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : σᾰ‐φῶς

Επίρρημα

σαφῶς (ᾰ) (τροπικό επίρρημα), συγκριτικός :  σαφέστερον, υπερθετικός :  σαφέστατα

1. σαφώς, με σαφή τρόπο, ξεκάθαρα

   ≈ συνώνυμα: τορῶς

   «σαφῶς φράσαι», «σαφῶς δεικνύναι», «σαφῶς εἰδέναι»

2. βεβαίως, προφανώς, ολοφάνερα, προδήλως

   «ἦν σαφῶς» ήταν προφανές

Άλλες μορφές

• ιωνικός τύπος : σαφέως

Απόγονοι

σαφῶς (αρχαία ελληνικά)

→ μεσαιωνικά ελληνικά: σαφῶς

→ νέα ελληνικά: σαφῶς, σαφώς

Πηγές

• σαφής - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• σαφῶς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.