σβέννυμι

Αρχαία ελληνικά (grc)

Αρχικοί χρόνοι	Φωνή Eνεργητική	Φωνή Μέση & Παθητική
Ενεστώτας	σβέννυμι	σβέννυμαι
Παρατατικός	ἐσβέννυν	ἐσβεννύμην
Μέλλοντας	σβέσω	σβήσομαι & σβεσθήσομαι
Αόριστος	ἔσβεσα	ἐσβεσάμην & ἐσβέσθην & ἔσβην
Παρακείμενος	ἔσβηκα	ἔσβεσμαι
Υπερσυντέλικος	ἐσβήκειν
Συντελ.Μέλλ.

Ετυμολογία

σβέννυμι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *(s)gʷes- (σβήνω, εξαλείφω)

Ρήμα

σβέννυμι (παθητική φωνή σβέννυμαι)

1. σβήνω, καταστέλλω, καταπραΰνω, καταπαύω

   ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 2 (Εὐτέρπη), 66

   οἱ μὲν γὰρ Αἰγύπτιοι διαστάντες φυλακὰς ἔχουσι τῶν αἰελούρων, ἀμελήσαντες σβεννύναι τὸ καιόμενον, οἱ δὲ αἰέλουροι διαδύνοντες καὶ ὑπερθρώσκοντες τοὺς ἀνθρώπους ἐσάλλονται ἐς τὸ πῦρ.

2. καταστέλλω, δαμάζω, θέτω υπό έλεγχο, μετριάζω

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 9 (Ι. Πρεσβεία πρὸς Ἀχιλλέα. Λιταί.), στίχ. 678

   Ἀτρεΐδη κύδιστε ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον // κεῖνός γ’ οὐκ ἐθέλει σβέσσαι χόλον

   ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Σοφοκλῆς, Αἴας, στίχ. 1057

   κεἰ μὴ θεῶν τις τήνδε πεῖραν ἔσβεσεν

3. (στην παθητική φωνή) δαμάζομαι, εξαλείφομαι, κατασβήνομαι, κοπάζω, παύω να καίω

1. (για ανθρώπους), εξοντώνομαι, φονεύομαι, εξαλείφομαι
2. (γενικά) πραΰνομαι, κατευνάζομαι, μετριάζομαι, ησυχάζω

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ὀδύσσεια, 3 (γ. Ἰθακησίων ἐκκλησία καὶ Τηλεμάχου ἀποδημία.), στίχ. 182

   αὐτὰρ ἐγώ γε Πύλονδ' ἔχον, οὐδέ ποτ' ἔσβη // οὖρος, ἐπεὶ δὴ πρῶτα θεὸς προέηκεν ἀῆναι.

Άλλες μορφές

• σβεννύω

Συγγενικά

• σβεστήριος
• ἀνασβέννυμι
• ἀποσβέννυμω
• ἄσβεστος
• ἐκσβέννυμι
• ἐνσβέννυμαι
• ἐπισβέννυμαι
• εὔσβεστος
• κατασβέννυμι
• κατασβέννυμι
• περισβέννυμι
• σβέσις
• σβεστήρ
• σβεστήριος
• σβεστικός
• σβεστός
• συσβέννυμι

Πηγές

• σβέννυμι - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• σβέννυμι - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.