σκανδαλοποιός

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο/η	σκανδαλοποιός	το	σκανδαλοποιό
γενική	του/της	σκανδαλοποιού	του	σκανδαλοποιού
αιτιατική	τον/τη	σκανδαλοποιό	το	σκανδαλοποιό
κλητική		σκανδαλοποιέ		σκανδαλοποιό
↓ πτώσεις	πληθυντικός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	σκανδαλοποιοί	τα	σκανδαλοποιά
γενική	των	σκανδαλοποιών	των	σκανδαλοποιών
αιτιατική	τους/τις	σκανδαλοποιούς	τα	σκανδαλοποιά
κλητική		σκανδαλοποιοί		σκανδαλοποιά
Επίθετο που δε συνηθίζει τον νεότερο τύπο του θηλυκού σε -ά.
ομάδα '-ός -ός -ό', Κατηγορία όπως «ειδοποιός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

σκανδαλοποιός < (διαχρονικό δάνειο) μεσαιωνική ελληνική σκανδαλοποιός < σκάνδαλ(ον) + -ο- + -ποιός

Επίθετο

σκανδαλοποιός, -ός, -ό

• που δημιουργεί σκάνδαλα

Συγγενικά

• σκανδαλοθήρας
• σκανδαλοπλόκος

→ και δείτε τις λέξεις σκάνδαλο και ποιώ

Μεταφράσεις

    σκανδαλοποιός

Πηγές

• ⌘ Δημητράκος, Δημήτριος Β. (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία.

---

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

σκανδαλοποιός < σκάνδαλ(ον) + -ο- + -ποιός

Επίθετο

σκανδαλοποιός, -ός, -ό

• που δημιουργεί σκάνδαλα

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις , σκάνδαλον και ποιῶ

Πηγές

• ⌘ Δημητράκος, Δημήτριος Β. (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία.