σκευώρημα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	σκευώρημᾰ	τὰ	σκευωρήμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	σκευωρήμᾰτος	τῶν	σκευωρημᾰ́των
δοτική	τῷ	σκευωρήμᾰτῐ	τοῖς	σκευωρήμᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	σκευώρημᾰ	τὰ	σκευωρήμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		σκευώρημᾰ		σκευωρήμᾰτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		σκευωρήμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		σκευωρημᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ὄνομα' όπως «ὄνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σκευώρημα < σκευωρέω + -μα

Ουσιαστικό

σκευώρημα, -ατος ουδέτερο

• απάτη, δόλος, μηχανορραφία

  ※  4ος πκε αιώνας ⌘ Δημοσθένης, Πρὸς Σπουδίαν ὑπὲρ προικός, 24 @scaife.perseus

  καίτοι πολλάκις ὑμεῖς ἓν μόνον σκευώρημα συνιδόντες, τούτῳ κατὰ τῶν ἄλλων τῶν ἐγκαλουμένων ἐχρήσασθε τεκμηρίῳ·

  ※  4ος πκε αιώνας ⌘ Δημοσθένης, Παραγραφὴ ὑπὲρ Φορμίωνος, 33 @scaife.perseus

  ἀλλʼ εἶναι τοῦτο πλάσμα καὶ σκευώρημʼ ὅλον, ἕτερον δʼ ἕνεκα τούτου πάντα ταῦτα συγχωρεῖν τὸν πρὸ τοῦ χρόνον καὶ οὐχὶ δικάζεσθαι,

Συνώνυμα

• σκευωρία
• σκαιώρημα
• σκαιωρία

Συγγενικά

• → δείτε τις λέξεις σκευωρέω και σκευωρέομαι

Πηγές

• σκευώρημα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• σκευώρημα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.