σκῆπτρον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	σκῆπτρον	τὰ	σκῆπτρᾰ
γενική	τοῦ	σκήπτρου	τῶν	σκήπτρων
δοτική	τῷ	σκήπτρῳ	τοῖς	σκήπτροις
αιτιατική	τὸ	σκῆπτρον	τὰ	σκῆπτρᾰ
κλητική ὦ!		σκῆπτρον		σκῆπτρᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		σκήπτρω
γεν-δοτ	τοῖν		σκήπτροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'τέκνον' όπως «στοιχεῖον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σκῆπτρον, ομηρικό < σκήπτω + -τρον

Ουσιαστικό

σκῆπτρον ουδέτερο

1. (αρχική σημασία) μπαστούνι

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ὀδύσσεια, 17 (ρ. Τηλεμάχου καὶ Ὀδυσσέως ἐπάνοδος εἰς Ἰθάκην.), στίχ. 199

   Εὔμαιος δ' ἄρα οἱ σκῆπτρον θυμαρὲς ἔδωκε

   Κι ο Εϋμαιος [του] έδωσε μπαστούνι αγαπημένο/προσφιλές

   ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 1 (Κλειώ), 195.2

   σφρηγῖδα δὲ ἕκαστος ἔχει καὶ σκῆπτρον χειροποίητον· ἐπ᾽ ἑκάστῳ δὲ σκήπτρῳ ἔπεστι πεποιημένον ἢ μῆλον ἢ ῥόδον ἢ κρίνον ἢ αἰετός ἢ ἄλλο τι· ἄνευ γὰρ ἐπισήμου οὔ σφι νόμος ἐστὶ ἔχειν σκῆπτρον.

   Καθένας έχει τη σφραγίδα του, και κρατά μπαστούνι δουλεμένο στο χέρι. Κάθε μπαστούνι έχει στο πάνω μέρος του σκαλισμένο ένα μήλο ή τριαντάφυλλο ή κρίνο ή αετό ή κάτι άλλο· γιατί δε συνηθίζεται να κρατά κανείς μπαστούνι, που να μην έχει το διακριτικό του έμβλημα.

2. σκήπτρο, έμβλημα βασιλικής εξουσίας

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 1 (Α. Λοιμός. Μῆνις.), στίχ. 15 (14-15)

   στέμματ’ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Ἀπόλλωνος
   χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, καὶ λίσσετο πάντας Ἀχαιούς,

   [ο Χρύσης] γιρλάντες τυλιχτές έχοντας στα χέρια στου εκηβόλου Απολλωνα
   το χρυσό το σκήπτρο, και ικέτευε όλους τους Αχαιούς

Πηγές

• σκῆπτρον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• σκῆπτρον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.