στάσις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	στᾰσῐ- στᾰσε-
ονομαστική	ἡ	στάσῐς	αἱ	στάσεις
γενική	τῆς	στάσεως	τῶν	στάσεων
δοτική	τῇ	στάσει	ταῖς	στάσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	στάσῐν	τὰς	στάσεις
κλητική ὦ!		στάσῐ		στάσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		στάσει
γεν-δοτ	τοῖν		στασέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'πόλις' όπως «πόλις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

στάσις < θέμα στα- (δείτε ἵστημι) + -σις

Ουσιαστικό

στάσις θηλυκό

1. ο τρόπος με τον οποίο στέκεται κάποιος, το στήσιμο, η τοποθέτηση
2. η θέση, στάθμευση, ακινησία
3. το σημείο του ορίζοντα όπως φαίνεται στην πυξίδα
4. κοινωνική κατάσταση / κοινωνική θέση
5. φατρία, κόμμα, ομάδα
6. πολιτική ομάδα με σκοπό την επανάσταση / το πραξικόπημα
7. πραξικόπημα, λαϊκή εξέγερση

   ※  Ἡ μὲν δὴ Ἀθήνησι στάσις οὕτως ἐτελεύτησεν

   Η μεν εξέγερση στην Αθήνα έτσι τελείωσε

   Ξενοφών,

• Ελληνικά/Γ στη Βικιπαίδεια 

Πηγές

• στάσις - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• στάσις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.