στέκι

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	στέκι	τα	στέκια
γενική	του	στεκιού	των	στεκιών
αιτιατική	το	στέκι	τα	στέκια
κλητική		στέκι		στέκια
Οι καταλήξεις -ιού, -ια, -ιών προφέρονται με συνίζηση.
Κατηγορία όπως «τραγούδι» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

στέκι < ουσιαστικοποιημένο στέκει (γ' πρόσωπο του στέκω) ορθογραφημένο κατά τα ουδέτερα σε ‑ι

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈste.ci/

Ουσιαστικό

στέκι ουδέτερο

• συνηθισμένο σημείο συνάντησης μιας παρέας, π.χ. ένα καφενείο ή ένα μπαρ

  ※  Πῆγα εὐτὺς στὰ γνωστά μου «στέκια» νὰ συναντήσω τοὺς φίλους μου ποὺ παίζανε. (Κώστας Βάρναλης, Φιλολογικά απομνημονεύματα, 1980)

  ※  Γνώριζαν πολύ καλά τα στέκια των αργυραμοιβών, με παρακράτηση του «νομίμου» ποσοστού από την ανταλλαγή. (Ελένη Πριοβόλου, Όπως ήθελα να ζήσω, εκδ. Καστανιώτη, 2011)

Συγγενικά

• στέκω

Δείτε επίσης

• θαμώνας

Μεταφράσεις

    σημείο συνάντησης

αγγλικά : hangout (en), haunt (en) γαλλικά : lieu de rencontre (fr), lieu de prédilection (fr), rendez-vous (fr) γερμανικά : Treffpunkt (de) ισπανικά : garito (es) ιταλικά : ritrovo (it) ολλανδικά : hangplek (nl)

Ετυμολογία 2

στέκι < αγγλικά steak + -ι και απλοποίηση της αγγλικής προφοράς

Ουσιαστικό

στέκι ουδέτερο

• (ελληνοαμερικανικά) η μπριζόλα

  Είχε εστιατόριο κι έψηνε στέκια.