στορύνη

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	στορύνη	αἱ	στορύναι
γενική	τῆς	στορύνης	τῶν	στορυνῶν
δοτική	τῇ	στορύνῃ	ταῖς	στορύναις
αιτιατική	τὴν	στορύνην	τὰς	στορύνᾱς
κλητική ὦ!		στορύνη		στορύναι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		στορύνᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		στορύναιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

στορύνη < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

στορύνη, -ης θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• το νυστέρι

Συνώνυμα

• κατιάς
• κατιάδιον

Αναφορές

• Henry Liddell - Robert Scott, A Greek English Lexicon, 7th Edition, 1883
• στορύνη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.