συγκόλληση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	συγκόλληση	οι	συγκολλήσεις
γενική	της	συγκόλλησης*	των	συγκολλήσεων
αιτιατική	τη	συγκόλληση	τις	συγκολλήσεις
κλητική		συγκόλληση		συγκολλήσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, συγκολλήσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

συγκόλληση < ελληνιστική κοινή συγκόλλησις

Ουσιαστικό

συγκόλληση θηλυκό

• (κυριολεκτικά) (μεταφορικά) η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του συγκολλώ

Μεταφράσεις

    συγκόλληση

γαλλικά : soudage (fr), soudure (fr)