συμπότης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	συμπότης	οι	συμπότες
γενική	του	συμπότη	των	συμποτών
αιτιατική	τον	συμπότη	τους	συμπότες
κλητική		συμπότη		συμπότες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

συμπότης < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική συμπότης. Μορφολογικά αναλύεται σε συμ- + -πότης

Προφορά

ΔΦΑ : /simˈbo.tis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : συ‐μπό‐της

παλιότερος συλλαβισμός : συμ‐πό‐της

Ουσιαστικό

συμπότης αρσενικό

• αυτός που πίνει οινοπνευματώδη ποτά μαζί με έναν άλλον (συμποσιάζεται)

Μεταφράσεις

    συμπότης

Πηγές

• συμπότης - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	συμπότης	οἱ	συμπόται
γενική	τοῦ	συμπότου	τῶν	συμποτῶν
δοτική	τῷ	συμπότῃ	τοῖς	συμπόταις
αιτιατική	τὸν	συμπότην	τοὺς	συμπότᾱς
κλητική ὦ!		συμπότᾰ		συμπόται
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		συμπότᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		συμπόταιν
1η κλίση, ομάδα 'στρατιώτης', Κατηγορία 'τοξότης' όπως «τοξότης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

συμπότης < συμ- + -πότης

Ουσιαστικό

συμπότης αρσενικό

• αυτός που πίνει οινοπνευματώδη ποτά (που συμποσιάζεται) μαζί με έναν άλλον, σύντροφος στο ποτό

Συγγενικά

• συμποτικός

→ και δείτε τις λέξεις συμπόσιον, σύν, πότης και πίνω

Πηγές

• συμπότης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• συμπότης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.