συνάνθρωπος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	συνάνθρωπος	οι	συνάνθρωποι
γενική	του	συνανθρώπου & συνάνθρωπου	των	συνανθρώπων
αιτιατική	τον	συνάνθρωπο	τους	συνανθρώπους
κλητική		συνάνθρωπε		συνάνθρωποι
Κατηγορία όπως «όροφος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

συνάνθρωπος < μεσαιωνική ελληνική συνάνθρωπος (σε κείμενα του 15ου αιώνα). Επίσης, έχει χαρακτηρισθεί ως μεταφραστικό δάνειο από τη γερμανική Mitmensch. Δείτε και τα αρχαία ελληνικά συνανθρωπέω, συνανθρωπεύομαι, συνανθρώπισις. Συγχρονικά αναλύεται σε συν- + άνθρωπος

Προφορά

ΔΦΑ : /siˈnan.θɾo.pos/

τυπογραφικός συλλαβισμός : συ‐νάν‐θρω‐πος

παλιότερος συλλαβισμός : συν‐άν‐θρω‐πος

Ουσιαστικό

συνάνθρωπος αρσενικό

• ο άνθρωπος σε σχέση με τους άλλους ανθρώπους

  ※  Ο νεοέλληνας, ως καλοπερασάκιας - βολεψιματίας, παμπόνηρος και βάρβαρος, δεν θέλει να ξεβολευφτεί, ούτε για να καπνίσει έξω από κλειστούς χώρους, ούτε για να μην παρκάρει στις θέσεις για Α.Μ.Ε.Α., χωρίς να τον νοιάζει εάν ενοχλεί, βλάπτει, ή δυσκολεύει τους συνανθρώπους του. (Συνεχίζεται το κάπνισμα (στο νοσοκομείο της Ρόδου), 10/3/20211, Protagon.gr )

Συνώνυμα

• ο πλησίον

Μεταφράσεις

    συνάνθρωπος

αγγλικά : fellow man (en) γαλλικά : semblable (fr), prochain (fr) γερμανικά : Mitmensch (de)