συνταφείς

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	συνταφείς	ἡ	συνταφεῖσᾰ	τὸ	συνταφέν
γενική	τοῦ	συνταφέντος	τῆς	συνταφείσης	τοῦ	συνταφέντος
δοτική	τῷ	συνταφέντῐ	τῇ	συνταφείσῃ	τῷ	συνταφέντῐ
αιτιατική	τὸν	συνταφέντᾰ	τὴν	συνταφεῖσᾰν	τὸ	συνταφέν
κλητική ὦ!		συνταφείς		συνταφεῖσᾰ		συνταφέν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	συνταφέντες	αἱ	συνταφεῖσαι	τὰ	συνταφέντᾰ
γενική	τῶν	συνταφέντων	τῶν	συνταφεισῶν	τῶν	συνταφέντων
δοτική	τοῖς	συνταφεῖσῐ(ν)	ταῖς	συνταφείσαις	τοῖς	συνταφεῖσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς	συνταφέντᾰς	τὰς	συνταφείσᾱς	τὰ	συνταφέντᾰ
κλητική ὦ!		συνταφέντες		συνταφεῖσαι		συνταφέντᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	συνταφέντε	τὼ	συνταφείσᾱ	τὼ	συνταφέντε
γεν-δοτ	τοῖν	συνταφέντοιν	τοῖν	συνταφείσαιν	τοῖν	συνταφέντοιν
3η&1η κλίση, Κατηγορία 'λυθείς' όπως «λυθείς» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Μετοχή

συνταφείς

• μετοχή παθητικού αορίστου (συνετάφην) του ρήματος συνθάπτω

Πηγές

• συνθάπτω - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.