σφιγκτήρ

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	σφιγκτήρ	οἱ	σφιγκτῆρες
γενική	τοῦ	σφιγκτῆρος	τῶν	σφιγκτήρων
δοτική	τῷ	σφιγκτῆρῐ	τοῖς	σφιγκτῆρσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	σφιγκτῆρᾰ	τοὺς	σφιγκτῆρᾰς
κλητική ὦ!		σφιγκτήρ		σφιγκτῆρες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		σφιγκτῆρε
γεν-δοτ	τοῖν		σφιγκτήροιν
3η κλίση, Κατηγορία 'κλητήρ' όπως «κλητήρ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σφιγκτήρ < σφιγκ-, θέμα του σφίγγω + -τήρ

Ουσιαστικό

σφιγκτήρ, -ῆρος αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

1. επίδεσμος, μαντίλι
2. σφιγκτήρας μυς

Πηγές

• σφιγκτήρ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• σφιγκτήρ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.