σφιγκτήρας

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	σφιγκτήρας	οι	σφιγκτήρες
γενική	του	σφιγκτήρα	των	σφιγκτήρων
αιτιατική	τον	σφιγκτήρα	τους	σφιγκτήρες
κλητική		σφιγκτήρα		σφιγκτήρες
Κατηγορία όπως «αγώνας» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σφιγκτήρας < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή σφιγκτήρ από την αιτιατική ενικού «τὸν σφιγκτῆρα» < σφίγγω

Προφορά

ΔΦΑ : /sfiŋˈkti.ɾas/

τυπογραφικός συλλαβισμός : σφι‐γκτή‐ρας

Ουσιαστικό

σφιγκτήρας αρσενικό

1. (ανατομία) συσταλτικός μυς που κλείνει το στόμιο κάποιας κοιλότητας

   ※  Όταν βρεθούμε στην τουαλέτα, ο εγκέφαλος στέλνει σήματα στους μυς της ουροδόχου κύστης να συσπαστούν, εξωθώντας τα ούρα από την ουροδόχο κύστη προς την ουρήθρα. Ταυτόχρονα, ο εγκέφαλος στέλνει σήματα στον σφιγκτήρα της ουρήθρας να χαλαρώσει και έτσι γίνεται η ούρηση με απόλυτη συνεργασία. (Γνωριμία με το ουροποιητικό σύστημα, Ινστιτούτο Μελέτης Ουρολογικών Παθήσεων (ΙΜΟΠ), ανακτήθηκε στις 15/11/2025 )

2. εξάρτημα που σφίγγει κάτι

Μεταφράσεις

    σφιγκτήρας

αγγλικά : sphincter (en), clamp (en) γαλλικά : sphincter (fr) γερμανικά : Schließmuskel (de) κινεζικά : 括约肌 (zh) (kuòyuējī) σουηδικά : ringmuskel (sv) τσεχικά : svěrač (cs) φινλανδικά : sulkijalihas (fi)

Πηγές

• σφιγκτήρας - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• σφιγκτήρας - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)