σφραγιδονυχαργοκομήτης

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	σφραγιδονυχαργοκομήτης	οἱ	σφραγιδονυχαργοκομῆται
γενική	τοῦ	σφραγιδονυχαργοκομήτου	τῶν	σφραγιδονυχαργοκομητῶν
δοτική	τῷ	σφραγιδονυχαργοκομήτῃ	τοῖς	σφραγιδονυχαργοκομήταις
αιτιατική	τὸν	σφραγιδονυχαργοκομήτην	τοὺς	σφραγιδονυχαργοκομήτᾱς
κλητική ὦ!		σφραγιδονυχαργοκομῆτᾰ		σφραγιδονυχαργοκομῆται
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		σφραγιδονυχαργοκομήτᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		σφραγιδονυχαργοκομήταιν
1η κλίση, ομάδα 'στρατιώτης', Κατηγορία 'στρατιώτης' όπως «στρατιώτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

σφραγιδονυχαργοκομήτης < σφραγίς + ὄνυξ + ἀργός + κομήτης

Ουσιαστικό

σφραγιδονυχαργοκομήτης, -ου αρσενικό

• (σκωπτικό) τεχνητή λέξη που έπλασε ο Αριστοφάνης: κυριολεκτικά «αργόσχολοι μακρυμάλληδες που ασχολούνται με τα νύχια τους και με τα δαχτυλίδια τους», αργόσχολοι, χαραμοφάηδες

  ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Νεφέλαι, στίχ. 332 (331-332)

  οὐ γάρ, μὰ Δί᾽, οἶσθ᾽ ὁτιὴ πλείστους αὗται βόσκουσι σοφιστάς, | Θουριομάντεις, ἰατροτέχνας, σφραγιδονυχαργοκομήτας,

  Μα το Δία· δεν είν᾽ έτσι· ταΐζουν αυτές σοφιστές ένα πλήθος, | ανθρώπους σφραγιδοασπρονυχάτους με κόμη ριχτή, θουριομάντηδες, κομπογιαννίτες,

  Μετάφραση (1967): Θρασύβουλος Σταύρου, Αθήνα: Τυποβιβλιοτεχνική @greek‑language.gr

  ※  παρὰ δὲ τοῖς κωμικοῖς καὶ ἐκ πλειόνων , ὡς παρὰ Αριστοφάνει σφραγιδονυχαργοκομῆται οἱ φιλόσοφοι διὰ τὸ ἀργοὶ διατελεῖν καὶ κομῆται εἶναι, ἔτι καὶ σφραγῖδας ἐν τοῖς δακτυλίοις φορεῖν . καὶ παρ ̓ Εὐπόλιδι ἀμφιπτολεμοπηδησίστρατος (Εύπολις, (446-412 π.Χ), éd. Immanuel Bekker, Anecdota græca, vol. 2, 1816, σελ. 702)

Πηγές

• σφραγιδονυχαργοκομήτης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• σφραγιδονυχαργοκομήτης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.