τέττιξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	τεττῑγ-
ονομαστική	ὁ	τέττιξ	οἱ	τέττιγες
γενική	τοῦ	τέττιγος	τῶν	τεττίγων
δοτική	τῷ	τέττιγῐ	τοῖς	τέττιξῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	τέττιγᾰ	τοὺς	τέττιγᾰς
κλητική ὦ!		τέττιξ		τέττιγες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		τέττιγε
γεν-δοτ	τοῖν		τεττίγοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'πτέρυξ' όπως «πτέρυξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

μεταγενέστερα, τεττικ-
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	τεττῑκ-
ονομαστική	ὁ	τέττιξ	οἱ	τέττικες
γενική	τοῦ	τέττικος	τῶν	τεττίκων
δοτική	τῷ	τέττικῐ	τοῖς	τέττιξῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	τέττικᾰ	τοὺς	τέττικᾰς
κλητική ὦ!		τέττιξ		τέττικες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		τέττικε
γεν-δοτ	τοῖν		τεττίκοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'φύλαξ' όπως «φύλαξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

τέττιξ < (ηχομιμητική λέξη)

Ουσιαστικό

τέττιξ, -ιγος αρσενικό (μεταγενέτερο θέμα τεττικ-, -ικος)

1. (έντομο) o τζίτζικας, το τζιτζίκι

   ※  4ος/5ος κε αιώνας ⌘ Ιωάννης ο Χρυσόστομος, De paenitentia sermo 1, @catholiclibrary.org

   Εἶτα ὁ διάδοχος Ἡσαΐου Παῦλος, ἡ λύρα τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ὁ τέττιξ τῆς Ἐκκλησίας, τὸ τοῦ Χριστοῦ κατοικητήριον ἀνυψούμενος ἐπὶ τοῦ ἄμβωνος λαμπρᾷ τῇ φωνῇ κράζει ἐν παῤῥησίᾳ· Τὸ Πάσχα ἡμῶν ὑπὲρ ἡμῶν ἐτύθη Χριστός.

2. (κόσμημα) σε σχήμα τζίτζικα

Δείτε επίσης

• (καθαρεύουσα)

  ※  Ήτο ησυχία περί εμέ άκρα και μόνοι οι τέττιγες, ενθουσιώντες υπό τας ακτίνας του ηλίου, διέκοπτον της εξοχής την σιωπήν. (Δημήτριος Βικέλας, Λουκής Λάρας)

Παράγωγα

παράγωγα & σύνθετα

• μυρμηκτέττιξ
• τεττίγιον
• τεττιγοφόρας, τεττιγοφόρης
• τεττιγομήτρα
• τεττιγόνιον
• τεττιγότης
• τεττιγώδης
• τεττίζω

Πηγές

• τέττιξ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• τέττιξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.